Kan niet zeggen, niet uitleggen
wat die lege plek daar met mij doet
één leeg bedje met een kleedje
één voerbak voortaan leeg
één halsband, nu overbodig
ze heeft hem niet meer nodig
het brengt zoveel verdriet teweeg

 men kan hooguit gissen
hoeveel ik haar zal missen
hoeveel tranen ik zal laten
hoeveel keer  ik nog aan haar denk
hoe ze lag te dromen
hoe ze het vertikte om te komen
hoeveel egels ze apporteerde
vogeltjes wist te vangen
die ze zachtjes vasthield in haar wangen
hoe graag ze op mn voeten lag
dingen deed die niet mochten
en ik zogenaamd niet zag

 nooit meer onregelmatige pootjes over het laminaat
"zij" die achter, voor of naast me staat
mij aankijkt, haar gedachtes met me deelt
een hond die me nooit heeft verveeld
"Pretletter" noemde ik haar

 hoe liefdevol ze naar haar puppen keek
zich meer dan ijverig van haar moederlijke taken kweet
ze had geen melk, die kregen ze met de fles
het was de meest prachtige les
samen hebben we die klus geklaard
vermoeiend maar oh ...zó de moeite waard !

 haar vriendelijke blik die mensen voor haar innam
haar wilden aaien wanneer ze naar hen toe kwam
ze liet het het allemaal maar gaan
vond die aandacht stiekem heerlijk
ik zag het......  bleef langer staan

 we hebben samen genoeg beleefd, 
weet dat ze het nu beter heeft
zonder die ellendige pijn ....
de blik, uit die warme bruine ogen,
was het uiteindelijk die mij zei:
laat me maar gaan het is hier voor mij voorbij

 Ik zit hier nu met m'n verdriet
als "mens".... te janken om een "hond"
ben helemaal van slag, ontwricht
tranen lopen over m'n gezicht
het was vertrouwen, respect én liefde wat ons bond

Anja

Karmen Eefke fan it Drentse Hiem
14 augustus 1997 - 13 september 2007